Toplumda Çocuğun Yeri

Çocuğun konumu kırsal aile ve kentsel aile arasında farklılık göstermektedir. Kırsal kesimde çocukların imkanlarının daha kısıtlı olduğu, kentlerde ise okul ve sosyal çevrenin çocukların gelişiminde daha etkili olduğu bir gerçektir.  Kırsal ailede çocuklar genelde ücretsiz aile işçisi olarak çalıştırılmaktadır.

                Aynı zamanda kırsal aile ve kentsel ailenin çocuğun konumu açısında farklı yaklaşımları vardır. Kırsal ailede erkek çocuğa daha fazla önem verilmektedir. Üretimde erkeğin fiziksel gücüne duyulan ihtiyaç, kız çocuklarının kısmen de olsa ihmaline yol açmaktadır.

                Geleneksel toplumlarda anne-baba ve çocuk arasında karşılıklı bağımlılık vardır. Önce çocuk ebeveynlerin, sonra ebeveynler çocuklarına bağımlıdır. Erkek çocuk ekonomik güvence ve gelecek için teminattır. Erkek çocuğun değeri sadece ekonomik değil aynı zamanda sosyal ve kültüreldir.

                Kentsel ailede ise durum nispeten farklıdır. Fiziksel güce ihtiyaçtan ziyade eğitim ve bundan kaynaklanan güçle, cinsiyet ayrımcılığı arasındaki fark kapanmıştır. Kız çocuklarınn eğitime katılmakla elde ettiği konumu erkek çocuğa olan “geleneksel“ ısrarı değiştirmiştir.

                Erkek çocuğa verilen değer eskiye oranla azalmakta, kız çocuğuna verilen değer daha çok anneler ve kadınlar arasında yoğunluk kazanmaktadır.

                Kırsal aile ve kentsel ailenin çocuğu ile yaşadığı problemlerde kentte yaşayanların uzman kişi ya da kurumlardan destek almaları yüzde 7,6 iken kırda 2,4’e düşmektedir.

                İstenilen çocuğun cinsiyeti kırda yüzde 16,7 erkek, yüzde 9,6 kız; kentte yüzde 15,3 erkek, yüzde 14,5 kızdır.